Cześć, jestem Paulina.

Fotografuję ludzi, emocje i relacje. Najbardziej interesuje mnie to, co dzieje się naprawdę — spojrzenia, gesty, wzruszenia, wybuchy śmiechu i te krótkie momenty, których nie da się zaplanować ani powtórzyć.

Mam artystyczne oko, ale reporterski sposób pracy.

Nie chcę reżyserować Waszego dnia ani zamieniać go w wielogodzinną sesję zdjęciową. Wolę obserwować, być blisko tego, co się dzieje i reagować wtedy, kiedy trzeba.

Jeśli potrzebujecie wskazówki — podpowiem. Poprawię ustawienie, znajdę lepsze światło, zwrócę uwagę na detal. Ale jeśli widzę prawdziwą emocję, nie będę jej przerywać po to, żeby ustawić idealny kadr.

Chcę, żebyście mogli zapomnieć, że jestem obok z aparatem.

Wy macie przeżywać. Ja mam zauważać.

Emocje bez niepotrzebnego reżyserowania.

Wiem, że wiele osób przed zdjęciami mówi mi, że nie potrafi pozować, nie lubi siebie na fotografiach albo po prostu stresuje się aparatem.

I bardzo często po wszystkim słyszę coś zupełnie innego:

„W ogóle nie czułam, że jest obok aparat.”

Właśnie o to mi chodzi.

Nie musicie wiedzieć, gdzie stanąć, co zrobić z rękami ani z której strony powinno padać światło. Od tego jestem ja.